Verantwoordelijkheid bij uitzend en payroll
Bij uitzendkrachten en payrollmedewerkers ligt de verantwoordelijkheid voor de re-integratie in de meeste gevallen bij het uitzend- of payrollbureau, als formeel werkgever — niet bij de feitelijke opdrachtgever waar iemand het werk uitvoerde (de inlener). Dat is een cruciaal onderscheid dat we ook standaard uitvragen in ons aanmeldformulier: we vragen expliciet naar de formele werkgever én naar de inlener, omdat die twee vaak niet dezelfde partij zijn.
Contractfase bepaalt de rechtspositie
Binnen de uitzend-cao spelen bovendien de fases A, B en C een rol: afhankelijk van de duur van het dienstverband en de gekozen rechtspositie verschilt de mate van bescherming en de verplichtingen rond re-integratie. Een 'regulier' contract (vast en/of zonder uitzendbeding) kent weer een andere dynamiek dan payrolling of detachering.
Wat dit betekent voor het arbeidsdeskundig onderzoek
Voor het onderzoek zelf verandert de kernvraag niet: wat kan iemand nog, en waar liggen kansen op passend werk? Maar de partij die de opdracht geeft, de partij die de rapportage ontvangt, en de partij die verantwoordelijk is voor eventuele vervolgstappen, kunnen wél verschillen van een reguliere situatie. Daarom vragen we dit gestructureerd uit bij aanmelding — zodat er geen misverstand ontstaat over wie waarvoor verantwoordelijk is.
De fases A, B en C nader bekeken
Fase A geldt doorgaans voor de eerste periode van een uitzendrelatie en kent de minste rechtsbescherming; fase B bouwt op naar meer zekerheid naarmate iemand langer via hetzelfde bureau werkt; fase C nadert de bescherming van een regulier dienstverband. Deze fase bepaalt niet alleen de opzegtermijn, maar ook hoeveel druk er staat om snel duidelijkheid te krijgen over re-integratiemogelijkheden — vooral in fase A, waar een contract relatief snel kan aflopen tijdens ziekte.
Payrolling en detachering: net weer anders
Bij payrolling is er meestal wél sprake van een vast dienstverband met het payrollbedrijf, maar wordt het werk feitelijk bij de opdrachtgever verricht — vergelijkbaar met de inlener-constructie bij uitzendkrachten. Bij detachering ligt de nadruk vaak op een langduriger, specialistische inzet, met weer eigen afspraken over wie welke re-integratieverplichtingen draagt. Elk van deze constructies vraagt om dezelfde vraag: wie is de formele werkgever, en wie de feitelijke werkplek?
Praktische tip bij aanmelding
Heb je twijfel over wie in jouw situatie de formele werkgever is? Vul bij aanmelding in wat je zeker weet, en laat het veld voor de inlener desnoods op "niet van toepassing" staan — onze arbeidsdeskundige helpt dit bij de intake verder uit te zoeken.
Meer weten over jouw specifieke situatie? Vraag vrijblijvend een offerte aan.
Wat bij faillissement van het uitzendbureau?
Gaat het uitzendbureau tijdens het traject failliet, dan kan de re-integratieverplichting via het UWV worden overgenomen, vergelijkbaar met de regeling bij een faillissement van een reguliere werkgever. Documentatie van het lopende traject — inclusief het arbeidsdeskundig rapport — is dan essentieel om de overgang soepel te laten verlopen.
Praktische tip: leg de contractketen vooraf vast
Bij langere uitzendrelaties met wisselende inleners is het verstandig om de contractketen (fase, opdrachtgever, periodes) overzichtelijk te documenteren vóórdat een onderzoek nodig is. Dat bespaart tijd bij de start van het traject en voorkomt discussie over wie waarvoor verantwoordelijk is.
Payrolling: een aparte variant
Bij payrolling ligt de arbeidsrechtelijke verantwoordelijkheid net iets anders dan bij regulier uitzenden, met eigen cao-afspraken. Ook hier geldt: de formele werkgever (het payrollbedrijf) blijft verantwoordelijk voor re-integratie, ook al werkt de medewerker feitelijk bij de opdrachtgever.
Speelt dit in jouw organisatie? Vraag een onderzoek aan — we vragen de contractketen standaard scherp uit.
