We vergelijken twee scenario's: nu starten, versus wachten tot het gebruikelijke moment (doorgaans rond de eerstejaars-evaluatie, week 47). Het verschil in weken tussen beide is de tijdwinst; het bespaarbedrag schalen we naar bedrijfsgrootte en naar het aandeel van die tijdwinst ten opzichte van het maximaal haalbare. Verwacht je dat spoor 2 nodig is, dan telt de tijdwinst zwaarder mee. Bij hoge dossiercomplexiteit duurt het totale traject langer, wat de kans vergroot dat wachten je over de 104-wekengrens duwt. De Ziektewet loopt in deze berekening gewoon mee volgens dezelfde Poortwachter-termijnen; zit je al in de WGA (dus ná die 104 weken), dan is er geen tijdwinst meer te behalen op deze manier — zie hieronder welke voordelen dan nog wél gelden.

Het totale bedrag bestaat uit drie componenten: (1) een beperking van het WHK-premie-/schadelastrisico doordat het traject korter duurt, (2) beperkte verzuim- en vervangingskosten om dezelfde reden, en (3) een geschat effect van een hogere, objectief vastgestelde loonwaarde door inzet van de arbeidsdeskundige. Een eventuele loonsanctie (een extra jaar loondoorbetaling) staat hier bewust buiten: het risico daarop is reëel en wordt hierboven gesignaleerd, maar is per dossier te onzeker om in een bedrag te vangen — we willen niet suggereren dat dit bedrag garant staat voor het voorkomen ervan.

Bronnen

• Onderzoek van het Arbeidsdeskundig Kennis Centrum, uitgevoerd met het Impact Centre Erasmus, vond bij vroegtijdige inzet van arbeidsdeskundigen een gemiddelde stijging in loonwaarde van bijna 32%.
• CEREO werkt mee aan lopend onderzoek (VIA — Vervroegde Inzet Arbeidsdeskundige) naar de hypothese dat vroege inzet verzuim verkort en spoor 2 vaker voorkomt of gerichter maakt.
• Vakliteratuur in het Tijdschrift voor Bedrijfs- en verzekeringsgeneeskunde (TBV) onderstreept dat vroege samenwerking tussen arbeidsdeskundige en bedrijfsarts de verzuimduur verkort.

We rekenen bewust conservatief met de bijna 32% uit het AKC/Erasmus-onderzoek: we nemen hiervan een fractie als voorzichtige inschatting van de extra loonwaarde die een objectieve meting oplevert, en spreiden dat effect over de resterende looptijd van het traject (met een maximum van 52 weken). Dit is een indicatieve berekening op basis van gemiddelden uit onze praktijk en de bovenstaande onderzoeken, geen garantie op een specifieke uitkomst.